Definicija

Pod pojmom privrednog prava smatra se posebna grana prava, u našem pravnom sistemu, koja obuhvata pravne norme kojima se regulišu pravni položaj, odnosno status preduzeća i društava koji se pojavljuju kao učesnici tj. subjekti u privrednom prometu, kao i pravne norme kojima se regulišu odnosi između preduzeća, društava i društvene zajednice i norme koje služe regulisanju odnosa između preduzeća i društava do kojih dolazi u njihovom privredno – pravnom opštenju.

Privredno pravo, kao grana prava, predstavlja nadgradnju nad privredom i privrednim poslovima. Privredno pravo je grana prava koja izučava autonomne, državne izvore prava koji se odnose na pravni status preduzeća i društava, odnosno privrednih subjekata, kao i privredne poslove koje oni zaključuju. Pored toga, izraz „privredno pravo“ označava i naučnu disciplinu koja se bavi teorijskim izučavanjima i uopštavanjem pravnih pravila koja se odnose na položaj i status privrednih subjekata kao i određena pravila za poslove koje zaključuju u međusobnim odnosima. 

Ima autora koji ne osporavaju postojanje i značaj „privrednog prava“, ali govore čak i o fuziji građanskog i trgovinskog prava. Razlog tome leži u činjenici da je u ranijim razdobljima razvoja pravne nauke u sastavu građanskog prava bilo je i trgovačko pravo, koje se nekad naziva i privredno pravo. Tokom vremena, ono se iz njega izdvojilo i sada predstavlja samostalnu pravnu granu. Robonovčani tokovi čine ga i dalje veoma dinamičnim pravom, podložnim promenama i usavršavanjima. S obzirom da je proizišlo iz građanskog prava, i dalje je zadržalo neke njegove osobenosti, pogotovo one koje prizilaze iz obligacionih normi.