Porodično pravo ima za predmet pitanja vezana za porodičnopravne odnose u kojima se obezbeđuju životne potrebe članova jedne porodice. Pored pravnih aspekata, od značaja za porodično pravo kao što su obligaciono, krivično ili medicinsko pravo, aspekti koje je neophodno obuhvatiti kod razmatranja pitanja koji su od značaja za porodično pravo su i biološki, psihološki, ekonomski i sociološki.
U domaćem zakonodavstvu porodično pravo je uređeno i regulisano Porodičnim zakonom. Porodični zakon uređuju brojna pitanja, među kojima je i sporazumni razvod braka.
Sporazumni razvod braka je razvod braka kog karakteriše saglasnost supružnika da se razvedu.
Sporazumni razvod braka se javlja u slučaju kada se postupak prekida braka pokreće predlogom za sporazumni razvod braka. Sporazumni razvod braka je moguć samo ako supružnici zaključe sporazumni predlog u pisanoj formi, odnosno sačine pismeni sporazum o razvodu. Predlog za sporazumni razvod braka supružnici podnose nadležnom sudu u mestu prebivališta ili boravišta nekog od supružnika, odnosno u mestu njihovog poslednjeg zajedničkog prebivališta.
Sporazum o razvodu braka neophodno mora da sadrži dva elementa u pisanoj formi:
1. pismeni sporazum o vršenju roditeljskog prava,
2. pismeni sporazum o deobi zajedničke imovine.
Shodno zakonu, pismeni sporazum o vršenju roditeljskog prava može imati dva oblika kod sporazumnog razvoda braka:
• sporazuma o vršenju roditeljskog prava podrazumeva sporazuma o zajedničkom vršenju roditeljskog prava,
• sporazum o samostalnom vršenju roditeljskog prava.
U oba slučaja je od značaja angažovanje advokata za razvod, kao lica stručnog za sastavljanje sporazuma, ispunjavanje njegove zakonske forme i navođenje bitnih pitanja od značaja za razvod.
Ukoliko supružnici odluče da roditeljsko pravo vrši samo jedan roditelj, sporazum o vršenju roditeljskog prava, kod sporazumnog razvoda braka, mora da obuhvati sledeće sporazume: o poveravanju zajedničkog deteta jednom roditelju koji će to pravo vršiti, o visini doprinosa za izdržavanje deteta koje plaća drugi roditelj, o načinu održavanja ličnih odnosa deteta sa drugim roditeljem koji ne vrši sporazumno roditeljsko pravo (učestalost viđanja, vreme trajanja viđanja, mesto viđanja, prisustvo trećih lica).
Sporazumni razvod braka povlači sa sobom i pitanje deobe zajedničke imovine supružnika. To podrazumeva utvrđivanje suvlasničkog odnosno supoverilačkog udela svakog supružnika u zajedničkoj imovini. Deoba zajedničke imovine može se vršiti kako za vreme trajanja braka, tako i posle njegovog prestanka (sporazumnog razvoda braka), što se dostavlja u vidu napomene pismenog sporazuma o deobi imovine.
Sporazumni razvod braka zahteva da supružnici zaključe sporazum o deobi zajedničke imovine, tek tada je u pitanju sporazumna deoba zajedničke imovine supružnika. Sporazumna deoba zajedničke imovine kod sporazumnog razvoda braka mora da zadovolji propisanu pravnu formu tako što je propisano da se sporazum o deobi zajedničke imovine zaključuje u obliku javnobeležnički potvrđene isprave. Pretpostavka Zakona o porodičnim odnosima je da su udeli supružnika u zajedničkoj imovini jednaki. Kada postoji nesrazmernost u udelima supružnika u imovini, supružnici, kod sporazumnog razvoda braka, mogu da se sporazumeju oko srazmere deobe imovine u skladu sa sporazumom o vršenju roditeljskog prava i imovinskom stanju roditelja koje to pravo vrši.
