Porodičnim zakonom, kao delom porodičnog prava, a time i građanskog regulisana su i uređena porodična pitanja, među kojima je i sklapanja i razvod braka.
Brak se, iz ugla prava, definiše kao zakonom uređena, na bazi ravnopravnosti zasnovana, zajednica života žene i muškarca, nastala na osnovu njihove slobodno izražene volje. Načini na koji brak može prestati mogu biti višestruki: poništenje braka, smrću supružnika, proglašenjem jednog od supružnika nestalim ili umrlim, razvodom braka.
Razvod braka, se prema Porodičnom zakonu, definiše kao prekid bračne zajednice supružnika ukoliko su im bračni odnosi
ozbiljno i trajno poremećeni ili se objektivno ne može ostvariti dalja zajednica života.
Razvod braka može biti dvojak – sporazumni razvod braka i razvod braka po tužbi.
Zakonska definicija razvoda braka je široka, ali se u praksi i prema iskustvu bračni sporova, kao najčešći razlozi za razvod braka navode:
- nesklad u odnosima i česti konflikti (svađe, gubitak poštovanja, emocionalno sve veće udaljavanje supružnika),
- nedostatak komunikacije (nemogućnost otvorenog i iskrenog razgovora, potiskivanje i nerešavanje problema, ignorisanje supružnika),
- neverstvo (emocionalno ili fizičko),
- različita očekivanja od braka (drugačiji pogledi na sam brak i ono što on jeste za svakog supružnika posebno u smislu, životnih prioriteta, porodice, dece, karijere),
- finansijski problemi (prisutni finansijski problemi često dovode do prebacivanja krivice sa jednog na drugog supružnika, česte svađe, dugovi, nezaposlenost, različit odnos prema potrošnji),
- nasilje u porodici (fizičko, psihičko, emocionalno ili ekonomsko nasilje prema supružniku ili deci kao jedan od ozbiljnih problema i zakonskog osnova za razvod braka),
- zavisnosti (narkomanija, kockanje, alkoholizam),
- uticaj šire porodice (često mešanje drugih članova porodice u brak i bračne odluke kada nema zdravih granica između same porodice i roditelja i rodbine),
- gubitak emocionalne i fizičke bliskosti (fizičko i emocionalno udaljavanje supružnika, gubitak bliskosti),
- različite vrednosti i životni stilovi (koji vremenom postaju sve očigledniji i veći i nerešivi).
Kada dođe do brakorazvodne parnice, sud ne utvrđuje krivicu supružnika, već se razvod automatski posmatra kao postojanje trajnog i ozbiljnog poremećaja bračnih odnosa ili nemogućnost ostvarivanja svrhe braka. Ono što sud uzima u obzir kao zakonski osnov za razvod braka je nasilje u porodici, koje ima posebnu težinu za sud.
U slučaju razvoda braka, bez obzira da li je reč o sporazumnom razvodu braka ili razvodu braka po tužbi i bez obzira na razloge za prestanak bračne zajednice, važnu ulogu ima advokat za razvod braka. Advokat za razvod braka, shodno svim karakteristikama porodičnog prava, a u skladu sa Porodičnim zakonom, pruža sve pravne usluge iz ove oblasti, podrazumevajući na prvom mestu razumevanje kompleksnosti i specifičnosti situacije koja proizilazi iz nerešenih porodičnih pitanja i odnosa. Advokat za razvod braka sastavlja sve sporazume kos sporazumnog razvoda braka, a kod razvoda braka po tužbi advokat za razvod braka podnosi nadležnom sudu tužbu za razvod braka u ime supružnika kog zastupa. Tokom sudskog procesa advokat za razvod braka pribavlja dokumentaciju koja je eventualno potrebna, komunicira sa svim institucijama u cilju pribavljanja mišljenja u vezi supružnika ili dece i to dostavlja sudu. Advokat za razvod braka predlaže iznos alimentacije, predlaže način vršenja roditeljskog prava ili starateljstva nad detetom. Pravne radnje koje se odnose na deobu bračne tekovine (imovine) nakon prekida bračne zajednice, može voditi advokat za razvod braka, koji će sve pravne radnje voditi u posebnom parničnom postupku po zvaničnom okončanju bračne zajednice odnosno nakon brakorazvodnog postupka.
